Białko całkowite we krwi, czyli wszystkie białka, jakie występują we krwi. Dotychczas poznanych zostało ponad 300 różnych białek występujących we krwi. W badaniu biochemicznym oznaczenie poziomu białka całkowitego ułatwia diagnozowanie wielu chorób.

Białko całkowite - oznaczenie poziomu

Oznaczenie poziomu białka całkowitego we krwi jest bardzo pomocne w diagnozowaniu wielu chorób takich jak choroby wątroby, nerek, jelit i skóry. Białko jest ważnym składnikiem osocza. Pełni wiele istotnych funkcji np. utrzymuje odpowiednie ciśnienie wewnątrz naczyń krwionośnych, transportuje substancje odżywcze, bierze udział w procesach krzepnięcia, wspiera system immunologiczny. Stężenie białka we krwi jest zależne od wielu czynników min. od ilości spożywanego pokarmu bogatego w białko i jego syntezy w wątrobie i od stopnia utraty tej substancji przez układ pokarmowy, moczowy, płuca i skórę.

Normy białka całkowitego

Norma dla białka całkowitego, to 60 - 80 g/l, przy czym 55 - 65 % to albuminy, 3 - 5% to alfa 1 - globuliny, 7 - 10% to alfa 2- globuliny, 9 - 13% to beta - globuliny, 14 - 20% to gamma - globuliny Do najważniejszych składników białka całkowitego we krwi wchodzą albuminy i globuliny

Jaka jest rola białek osocza?

Białka krwi są odpowiedzialne w organizmie za:
  • dystrybucję płynów pomiędzy przestrzenią wewnątrznaczyniową i pozanaczyniową
  • udział w procesach krzepnięcia krwi
  • pełnienie funkcji transportowych
  • pełnienie funkcji enzymatycznych
  • branie udziału w reakcjach odpornościowych np. immunoglobuliny
  • są odpowiedzialne za utrzymanie równowagi kwasowo - zasadowej
  • hormony i receptory

Hiperproteinemia - białko całkowite powyżej normy

Przyczyna hiperproteinemii leży w nadmiernej produkcji przeciwciał układu odpornościowego (immumoglobulin). Jest to charakterystyczne w rozrostach nowotworowych układu chłonnego, zaliczamy do nich:
  • szpiczaka mnogiego
  • chorobę Waldenstroma
  • chorobę ciężkich łańcuchów
  • inne choroby układu chłonnego
Nadmierną produkcję immunoglobulin możemy też zaobserwować w: przewlekłych stanach zapalnych, w chorobach wątroby (marskość wątroby, przewlekłe stany zapalne wątroby), w chorobach z autoagresji (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty)

Hipoproteinemia - białko całkowite poniżej normy

Hipoproteinemia często jest wynikiem obniżenia syntezy białek, rozcieńczenia krwi lub utraty białek. Przyczyny hipoproteinemi to:
  •  nadmierna utrata białka przez nerki. Możemy ją zaobserwować w takich chorobach jak nefropatia cukrzycowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, amyloidoza nerek
  • sepsa
  • rozległe urazy
  • obfite krwotoki
  • nadmierna utrata białka przez skórę. Występująca przy łuszczycy, pęcherzycy i rozległych oparzeniach
  • nadmierna utrata białka przez przewód pokarmowy. W przebiegu takich chorób jak uchyłki, stany zapalne przewodu pokarmowego, nowotwory przewodu pokarmowego
  • zaawansowane choroby nowotworowe
  • zahamowanie syntezy białek w wątrobie. Na przykład w wyniku toksycznego uszkodzenia wątroby czy marskości wątroby
  • niedobory białka w diecie
  • przewodnienie
  • zaburzenia wchłaniania białek w jelicie. Przy występowaniu przewlekłych biegunek, w zespole złego wchłaniania (po usunięciu części jelita)
  • w wyniku błędu przy pobraniu krwi (pacjent może mieć zaniżone stężenie białka we krwi z powodu rozcieńczenia)
 Zobacz także: